Unia Europejska a Międzynarodowy Fundusz Walutowy i Bank Światowy

Wspólnota Europejska nie jest członkiem Międzynarodowego Funduszu Walutowego ani Banku Światowego. Regulacje dotyczące funkcjonowania tych dwu ciał uczestnictwo w nich innych organizacji międzynarodowych wykluczają. WE nie ma w nich nawet statusu obserwatora. Jednocześnie jednak wszystkie państwa członkowskie WE są członkami tak MFW jak i Banku Światowego. Należy przy tym zauważyć, że statut Banku (w Artykule VI, sekcji 3) wyraźnie łączy uczestnictwo w nim z członkostwem w Funduszu.

Z drugiej strony, międzynarodowe stosunki pieniężne (w tym stosunki w zakresie kredytowania przedsięwzięć gospodarczych o charakterze strukturalnym) muszą być traktowane przez kraje Wspólnoty i nią samą z pewną uwagą. Potencjalnie mogą być one objęte ogólnymi wytycznymi polityki gospodarczej Wspólnoty ustalanymi w ramach „twardej” formy otwartej metody koordynacji art. 99 TWE. Polityka państw członkowskich w tym zakresie może być również koordynowana w ramach procedur ustalonych w dokładnie opisanym w tym opracowaniu art. 111 TWE.

Jak dotąd jednak, żadna z dostępnych podstaw prawnych intensyfikacji koordynacyjnej aktywności Wspólnoty wobec jej państw członkowskich nie została użyta. W rezultacie funkcjonowanie jej państw członkowskich w obu gremiach jest objęte polityką w dominującym zakresie międzyrządową, w tym wręcz bilateralną, jedynie w odniesieniu do zagadnień, które odnoszą się wyraźnie do funkcjonowania strefy jednolitej waluty euro, forum silnej koordynacji stanowi Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego oraz tzw. eurogrupa. W odniesieniu do Rady Prezesów EBC zakres koordynacji jest ograniczony, gdyż może dotyczyć jedynie kompetencji przekazanych bankom centralnym w art. 105 TWE (a więc przede wszystkim polityki pieniężnej i kursowej euro). W stosunku do eurogrupy (stanowiącej nieformalną strukturę, w której uczestniczą ci członkowie Rady ECOF1N, którzy wywodzą się z krajów strefy euro) możliwość koordynacji jest faktycznie większa – nie przybiera jednak nigdy postaci sformalizowanej. W pozostałym zakresie działania państw członkowskich mają już postać w zasadzie zbilateralizowaną.

W każdym przypadku stosunków bilateralnych mających za przedmiot politykę pieniężną i kursową należy pamiętać, że państwa członkowskie WE są ograniczone przede wszystkim postanowieniami art. 105 dotyczącego celów ESBC, który w polityce pieniężnej nakazuje zachowanie prymatu zasady stabilności cen, oraz art. 124 TWk, który z kolei nakłada na państwa członkowskie spoza strefy euro obowiązek traktowania ich polityk kursowych jako kwestii wspólnego interesu całej Wspólnoty. W szczególności przepis ten, odwołując się do doświadczeń zdobytych w ramach funkcjonowania Mechanizmu Kursowego Europejskiego Systemu Walutowego oraz ecu, nakazuje brać je pod uwagę.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>