Umowa o współpracy z 1985 r.

Umowa o współpracy między EWG a państwami-stronami Traktatu Ogólnego w sprawie Środkowoamerykańskiej Integracji Gospodarczej (bez Belize) i Panamą została podpisana 12.11.1985 r. Wspólnota związała się nią na mocy rozporządzenia Rady nr 2009/86 z 24.6.1986 r., wydanego na podstawie art. 113 i 235 TEWG69. Mimo udziału w niej podmiotu trzeciego (Panamy) należy uznać, że umowa ta miała charakter dwustronny (zob. art. 8). Umowa w znaczącym stopniu przypomina umowę z Porozumieniem z Kartageny z 1983 r. Została ona zawarta na 5 lat z możliwością przedłużenia na kolejne okresy dwuletnie i z możliwością wypowiedzenia (art. 11).

Celem umowy stało się nie tylko poszerzenie i wzmocnienie współpracy gospodarczej, handlowej i pomocy rozwojowej w oparciu o zasadę słuszności, wzajemnego szacunku i wzajemnych korzyści, z uwzględnieniem faktu, że państwa Ameryki Środkowej są słabo rozwinięte. Ponadto celem stało się też wzmocnienie stosunków miedzy stronami i oparcie ich na odpowiedniej podstawie instytucjonalnej, a także udzielenie pomocy, rewitalizacja, restrukturyzacja i wzmocnienie procesu integracyjnego, promowanie pomocy finansowej, współpracy naukowej i technicznej z korzyścią rozwojową dla Ameryki Środkowej (art. 1). W tym ujęciu umowa z 1985 r. ma charakter niewzajemny, preferujący kraje rozwijające się Ameryki Środkowej (zob. też art. 6).

Umowa umożliwia zawieranie porozumień wykonawczych i protokołów dla osiągnięcia jej celów (art. 9). Jednocześnie włączono do niej klauzulę substytucji dotychczasowych zobowiązań traktatowych sprzecznych z umową i upoważnienie dla państw należących do obydwu organizacji integracyjnych do zawierania umów i podejmowania działań w ramach współpracy gospodarczej z państwami należącymi do partnerskiej organizacji integracyjnej (art. 8).

Pod względem instytucjonalnym umowa z 1985 r. przewiduje niemal identyczne rozwiązania, jak umowa z Porozumieniem z Kartageny z 1983 r. Oznacza to, że organem traktatowym jest Wspólny Komitet Współpracy (nieco inaczej wyglądał skład tego organu). Również zakres jego władzy jest tożsamy.

Bardzo zbliżony do umowy z Grupą Andyjską z 1983 r. jest też zakres rzeczowy współpracy. Obejmuje się nim zatem współpracę gospodarczą, handlową i pomoc rozwojową (art. 3, 4 i 6). Zasadą stosunków handlowych pozostaje KNU skonstruowana tak, jak w umowie z 1983 r., a więc z wyjątkami (art. 5). Umowie towarzyszą deklaracje dotyczące systemu preferencji zgenerałizowanych EWG, współpracy w rozwoju i listy odnoszące się do transportu morskiego.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>