Umowa o dialogu politycznym i współpracy z 2003 r. cz. III

Po raz pierwszy w historii stosunków wzajemnych umowa o dialogu politycznym i współpracy zawiera klauzulę przestrzegania prawa i klauzulę rozwiązywania sporów. Pierwsza z nich wiąże się z zobowiązaniem stron do przyjmowania wszelkich środków ogólnych i szczegółowych w celu przestrzegania umowy i zapewnienia poszanowania celów (art. 56 ust. 1). Druga klauzula z kolei stanowi, iż w razie uchybienia zobowiązaniu umownemu druga strona musi przedstawić Wspólnemu Komitetowi w terminie 30 dni sprawę wraz z wszelkimi informacjami niezbędnymi do rzeczowego zbadania sytuacji. Komitet powinien działać w kierunku przyjęcia rozwiązania, które byłoby do zaakceptowania dla stron. Wspólny Komitet nie jest zatem organem arbitrażowym. Jeżeli rozwiązanie takie nie zostanie osiągnięte, strona może podjąć „właściwe środki”, co można rozumieć jako środki odwetowe, ale także np. zawieszenie stosowania czy rozwiązanie umowy. W ich wyborze trzeba jednak kierować się zasadą, iż mają one jak najmniej zakłócać działanie umowy. Muszą też być niezwłocznie notyfikowane Komitetowi i na życzenie drugiej strony mogą być przedmiotem konsultacji. Omówiona procedura stosowania przeciwśrodków nie obowiązuje w przypadku wygaśnięcia umowy nie sankcjonowanego przez normy powszechne prawa międzynarodowego oraz naruszenia istotnych elementów umowy z art. 1 ust. 1. Tym niemniej druga strona może wnosić o zwołanie pilnego posiedzenia stron w terminie 15 dni w celu rzeczowego zbadania sprawy i osiągnięcia dającego się zaakceptować przez strony rozwiązania.

Umowa z 2003 r. zastępuje nie tylko umowę z ramową z 1993 r., lecz także wspólną deklarację o dialogu politycznym z 1996 r. (art. 54 ust. 3). Jednocześnie przewiduje klauzulę kontynuacji na podobnych zasadach, jak umowa z 1993 r. Żadna możliwość współpracy nie powinna być z góry wyłączona, a Wspólny Komitet może być wykorzystywane w celu zbadania możliwości współpracy (art. 57). Inaczej niż wynikałoby z dotychczasowej praktyki, umowa o dialogu politycznym i współpracy została zawarta na czas nieokreślony. Nadal jednak istnieje możliwość jej wypowiedzenia (art. 55).

Umowa o dialogu politycznym i współpracy ukształtowana jest na zasadzie ciągłość plus zmiana, co widoczne jest tak w sferze instytucjonalnej, jak i rzeczowej. Zmiany są jednak, jak wynika z preambuły, uważane za jakościowe zarówno w ujęciu głębokości, jak i zakresu stosunków wzajemnych.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>