Porozumienie osiągnięte w ramach umowy z Cotonou

Warto też zasygnalizować, że działanie subregionalnych organizacji integracyjnych może mieć spore znaczenie w przypadku umów dwustronnych Wspólnoty z państwami afrykańskimi. Dobrym przykładem jest tu umowa z RPA z 1999 r.81, gdzie już we wstępie wskazuje się, że umowa ta nie może stanowić przeszkody w procesie integracyjnym w ramach SACU. Jednym z priorytetowych pól współpracy rozwojowej jest też wsparcie polityk i instrumentów prowadzących do współpracy i integracji regionalnej, zwłaszcza w ramach SACU (art. 66). Istnienie SACU ma też znaczenie dla ustalania reguł pochodzenia towarów (protokół w tej sprawie dołączony do umowy).

Porozumienie osiągnięte w ramach umowy z Cotonou z dużą grupą państw afrykańskich jest z pewnością niezwykle ważnym elementem współpracy Unii Europejskiej z regionem afrykańskim. Obejmuje też państwa, które tworzą organizacje integracyjne na kontynencie. Trudno jednak uznać, że jest to umowa między organizacjami integracyjnymi. W tym kontekście ważne jest spostrzeżenie, że we wrześniu 2002 r. Unia Euro-

Umowa handlu, rozwoju i współpracy z 11.10.1999 r., weszła jest stosowana tymczasowo na mocy decyzji Rady z 29.7.1999 r., od 1.1.2000 r., O.J. 1999, L 311, s. li 3. pejska postanowiła wszcząć rokowania z trzema organizacjami subregio- nalnymi: ECOWAS (Afryka Zachodnia), ECCAS (Afryka Środkowa) i COMESA (Afryka Południowo-Wschodnia), które powinny być zakończone w 2007 r. Ich przedmiotem ma być wynegocjowanie umów o partnerstwie handlowym i gospodarczym. W 2004 r. rozpoczęto też negocjacje z SADC.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>