Perspektywy rozwoju traktatowych stosunków wzajemnych

Umowa o współpracy z państwami członkowskimi ASEAN-u należy do tradycyjnych umów o współpracy, obejmującą współpracę gospodarczą i handlową oraz pomoc rozwojową. Została zawarta w okresie, kiedy ASEAN nie był jeszcze organizacją integracyjną w pełnym tego słowa znaczeniu. W związku z tym powstaje problem stosowania tej umowy w zmienionych warunkach (zarówno po stronie europejskiej, jak i ASEAN-u). Formalnemu podniesieniu stosunków traktatowych na wyższy szczebel zaszkodził problem Timoru Wschodniego53. Okazuje się wszelako, że jakkolwiek zgodnie z art. 8 ust. 2 umowy możliwe są jej zmiany w każdym zakresie (instytucjonalnym i rzeczowym), to jednak wynegocjowanie nowego porozumienia (nowej generacji) jest politycznie szalenie trudne.

W konsekwencji rozwój współpracy oparto na konsultacjach politycznych i resortowych, włączeniu państw należących do ASEAN-u do programów pomocowych oraz na umowach dwustronnych, które wszakże muszą pozostawać w zgodzie z umową z 1980 r. Wchodzą tu w grę, z jednej strony, umowy poszerzające współpracę na niektóre nowe państwa członkowskie ASEAN-u (w formie protokołu do umowy z 1980 r. nie ma takiej potrzeby w przypadku poszerzenia integracji europejskiej, gdyż może to być osiągnięte przez akty prawa wspólnotowego), a z drugiej, przez umowy dotyczące współdziałania w konkretnych dziedzinach (np. oceny jakości i normalizacji). Szerszą formułę współpracy, zwłaszcza w sferze dialogu politycznego wyznacza formuła ASEM54. Ponadto, jak wskazuje Rada w konkluzjach dotyczących komunikatu Komisji Europejskiej w sprawie Azji Południowo-Wschodniej ze stycznia 2004 r.55, rozwój wzajemnych stosunków, w tym powodzenia TREATI, może doprowadzić do zawarcia umowy w sprawie utworzenia strefy wolnego handlu z ASEAN-em.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>