Ocena międzynarodowej pozycji UE

Ramy dla wzajemnego dialogu i konsultacji obu stron wyznaczają spotkania na szczycie pomiędzy Prezydentem Rady Europy, Komisji Europejskiej i premierem Australii, spotkania na poziomie odpowiednich ministrów i spotkania w ramach Common Foreign and Security Policy (CFSP). Wymienia się tu również możliwość dialogu między Parlamentem Europy i Parlamentem Australii. Deklaracja sankcjonuje konsultacje polityczne na różnych szczeblach, w tym spotkania na szczycie jeżeli zajdzie taka potrzeba. Do połowy 2003 r. nie organizowano spotkań na najwyższym szczeblu. Jak dotąd współpraca gospodarcza tych dwóch podmiotów opiera się na kilku sektorowych umowach dotyczących m.in. energetyki jądrowej z 1982 r., nauki i techniki z 1994 r., handlu winami z 1994 r., wzajemnego uznawania standardów sprzedawanych towarów z 1999 r.5

Unia Europejska jest od wielu lat najważniejszym partnerem handlowym Australii zarówno w zakresie wymiany towarowej, jak i usługowej. UE jest też największym dostawcą inwestycji zagranicznych do tego kraju.

Próbując ocenić międzynarodową pozycję UE w kontekście jej stosunków z Australią warto posłużyć się katalogiem pięciu ról, które wprowadził D. Milczarek6. W katalogu tym wyodrębnia się role odgrywane przez UE w stosunkach międzynarodowych, które są uporządkowane w następujących zestawach:

– przyjaciel – wróg,

– sojusznik – przeciwnik,

– pomagający – hegemon,

– współpracownik – rywal,

– partner – konkurent,

Podstawowym kryterium wyodrębnienia tych poszczególnych ról jest podobieństwo lub sprzeczność w zakresie podstawowych interesów oraz celów polityki zagranicznej, jak również wyznawanych i realizowanych w ramach tej polityki zasad polityczno – ideologicznych w odniesieniu do Australii UE odgrywa rolę partnera i konkurenta, którą realizuje przede wszystkim w sferze stosunków gospodarczych. Rolę tę UE odgrywa w odniesieniu do większości uczestników stosunków międzynarodowych w różnym wymiarze. Wymiar ten zależy od rangi kontrahenta. Równoprawne stosunki łączą UE z takimi potęgami gospodarczymi, jak Stany Zjednoczone czy Japonia. Australia jest taką potęgą w regionie południowego Pacyfiku. Treść i przedmiot Deklaracji wskazują na aspiracje UE, która chciałaby odgrywać w przyszłości kluczową rolę w stosunkach międzynarodowych w tym regionie, wypierając stąd Stany Zjednoczone i Japonię. Swoją ekspansję UE rozpoczyna od strefy gospodarczej bardzo szeroko rozumianej, łącznie ze sprawami socjalnymi, naukowymi, zrównoważonym rozwojem, itp.

W wielu ważnych kwestiach Deklaracja dubluje przedmiot działalności kilku organizacji międzynarodowych takich jak ONZ, Światowej Organizacji Handlu, Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju, Międzynarodowej Organizacji Pracy. UE chce odgrywać rolę „aktora globalnego”. Badanie tego zjawiska w odniesieniu do UE jest trudne z uwagi na unikatowy i oryginalny status UE, odmienny od statusu państwa czy klasycznej organizacji międzynarodowej.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>