„Jedno państwo – dwa ustroje”

W ciągu jednego pokolenia zmieniła się mapa polityczna świata, na której umieszczone jest jedno państwo (Chiny), składające się z macierzy (ChRL) i specjalnych regionów administracyjnych (np. Hongkong, China, Chinese, Taipei). Zmianie uległa nie tylko geografia polityczna, lecz również geografia gospodarcza. Hasło „dwa ustroje” w istocie oznacza „Zjednoczenie w różnorodności”. O ile w świetle Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy zwrot ten ma wymiar kulturowy i społeczny daje najlepszą możliwość dalszego prowadzenia, w poszanowaniu praw każdej jednostki i ze świadomością odpowiedzialności wobec przyszłych pokoleń i Ziemi, ogromnego przedsięwzięcia, który uczyni ją szczególnym obszarem ludzkiej nadziei), o tyle w Chinach ma on konkretny wymiar gospodarczy, bowiem każdy ze specjalnych regionów administracyjnych ma możliwość realizowania własnej polityki, a Szanghaj zadziwia rozmachem i różnorodnością pomysłów.

Jedno co łączy te dwa systemy to stosunek do pracy, będący przejawem konfucjańskiej mentalności, tkwiącej w chińskim narodzie bez przerwy. Próby przebudowy społeczeństwa podczas rewolucji kulturalnej nie zmieniły podejścia Chińczyków do pracy, a hasła Czerwonej księżniczki, głoszące wyższość analfabetów nad intelektualistami („lepszy czerwony niż uczony”) jedynie wzmocniły kult pracy fizycznej. W Europie praca jest środkiem do celu, umożliwiającym realizację takiego stylu życia, o jakim Europejczyk marzy, a w Chinach praca jest celem samym w sobie. Zadowolenie z faktu bycia częścią wielkiego imperium i chęć oddania konsumpcji osobistej w zamian za sukces własnego narodu – to cechy, które pozwalają znaleźć cel w postaci wspólnego dobra.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>