Federalna Komisja Handlu a zasady Safe Harbour cz. II

W czerwcu 2002r. Komisja poinformowała USA, iż przedmiotowa ustawa amerykańska może kolidować z przepisami wspólnotowymi o ochronie danych osobowych (czyli z dyrektywą 95/46) oraz z niektórymi przepisami rozporządzenia Rady 2299/89 z 24.7.1989 r. o kodeksie postępowania dla komputerowych systemów rezerwacji29, zmienionego rozporządzeniem nr 3 23/199930 z 8.2.1999 r. W odpowiedzi na to, USA przesunęła datę, od której zaczęły być wymierzane kary za niestosowanie się do tej ustawy do 5.5.2003 r., ale od tego momentu większość kluczowych europejskich przewoźników dostarczała danych służbom celnym USA.

Dnia 18.2.2003 r. Komisja Europejska i administracja USA wydały wspólne stanowisko {joint statcment)31 przywołujące wspólny interes w zwalczaniu terroryzmu, oraz wskazujące na pewne zobowiązania po stronie USA, by chronić dane osobowe. Zostało tam też postanowione, że rozpoczną się negocjacje, które umożliwią Komisji Europejskiej wydanie decyzji zgodnie z art. 25 ust. 6 dyrektywy 95/46 o uznaniu adekwatności ochrony w odniesieniu do PNR.

Negocjacje miały na celu doprowadzenie, by USA wykorzystywały i chroniły dane PNR w sposób bliższy standardom europejskim i by znalazło się to w wiążących aktach prawnych USA. W wyniku negocjacji Komisji, CBP w istotny sposób poprawiło ochronę danych osobowych przekazywanych do USA, jednak w sposób ciągle daleki od wymogów dyrektywy 95/46. Dwie rezolucje Parlamentu Europejskiego z 13.3.2003 r. i 9.10.2003 r. wezwały Komisję Europejską, by zapewniła ochronę europejskich danych w USA, Komisja podjęła próbę sformułowania stanowiska UE wobec tego problemu, określając je jako global EU approach32.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>