Elementy regulacyjne umowy o dialogu politycznym i współpracy

Ogólnym i wspólnym celem umowy staje się wzmocnienie i pogłębienie stosunków wzajemnych we wszelkich dziedzinach objętych umową przez rozwijanie dialogu politycznego i wzmacnianie współpracy Umowa ma też służyć stworzeniu warunków dla wynegocjowania wykonalnej i wzajemnie korzystnej umowy stowarzyszeniowej, w tym strefy wolnego handlu. Ponadto jej zadaniem jest przyczynienie się do stworzenia warunków stabilności politycznej i społecznej, pogłębienia procesu integracji regionalnej i ograniczenia biedy w ramach zrównoważonego rozwoju Wspólnoty Andyjskiej (art. 2 ust. 1-4).

Zasadniczymi elementami regulacyjnymi umowy pozostają dialog polityczny i współpraca. Ten pierwszy jest rozumiany przede wszystkim jako celowościowo zorientowany mechanizm regularnych konsultacji poli- tycznych między stronami. Dialog ma obejmować wszystkie sprawy budzące wspólne zainteresowanie (zwłaszcza bezpieczeństwo, rozwój i stabilizacja regionalna, zapobieganie i rozwiązywanie konfliktów, prawa człowieka, demokracja, walka z korupcją, zrównoważony rozwój, nielegalna imigracja, terroryzm, nielegalny obrót narkotykami, pranie pieniędzy, przemyt broni małego kalibru i lekkiej), ale także wszelkie inne problemy międzynarodowe (art. 3 ust. 2). Umowa potwierdza zasady dialogu politycznego uznane w umowie z 1993 r. oraz w Deklaracji z 1996 r. (art. 3 ust. 1) Dialog polityczny ma być forum wymiany informacji oraz uzgadniania wspólnych inicjatyw międzynarodowych, zwłaszcza w regionie Ameryki Łacińskiej (art. 3 ust. 2 i 3). Szczególną uwaga stron dotyczy współpracy w sferze polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz koordynowania wspólnych stanowisk i wspólnych działań na różnych forach międzynarodowych (art. 5). Na mechanizm dialogu składają się kontakty na szczeblu:

– 1) szefów państw lub rządów, odbywane w razie potrzeby i za zgodą stron

– 2) ministerialnym

– 3) wyższych urzędników

– 4) roboczym

– 5) dyplomatycznym (art. 4).

Umowa o współpracy i jej cele

W interesujący sposób rozwinięto postanowienia odnoszące się do współpracy. Po raz pierwszy w sposób ogólny określono jej cele i środki, a także poszerzono współpracę o nowe dziedziny. Celami współpracy stały się:

– 1) wzmocnienie pokoju i bezpieczeństwa

– 2) promowanie stabilności politycznej i społecznej przez wzmocnienie rządów demokratycznych i praw człowieka

– 3) pogłębianie procesu integracji regionalnej między państwami członkowskimi regionu Andów, aby przyczynić się do rozwoju społecznego, politycznego i gospodarczego, w tym zdolności produkcyjnej i eksportowej

– 4) ograniczenie ubóstwa, stworzenie większej spójności społecznej i regionalnej, promowanie sprawiedliwszego dostępu do usług społecznych i odzyskania wzrostu gospodarczego, zapewnienie właściwej równowagi między elementami gospodarczymi, społecznymi i środowiskowymi zrównoważonego rozwoju.

W umowie uregulowano również zasadę, iż współpraca w każdej dziedzinie powinna uwzględniać aspekty związane z rozwojem społeczno-gospodarczym, w tym zagadnienia płci, poszanowaniem ludności tubylczej, zapobieganiem i reagowaniem na katastrofy naturalne, zachowaniem i ochroną środowiska i bioróżnorodność, przyspieszeniem badań i rozwoju technologicznego, wreszcie urzeczywistnieniem integracji regionalnej (art. 6 ust. 1 i 2). Z kolei środkami współpracy mają być w szczególności pomoc techniczna, studia, szkolenia zawodowe, wymiana informacji i doświadczeń, spotkania, konferencje, projekty badawcze, infrastruktura rozwojowa, użycie nowych instrumentów finansowych (art. 7 zob. też art. 51).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>