Artykuł 300 TWE – dalszy opis

Interesującą cechą regulacji art. 300 TWE jest to, że nakłada on na Komisję prowadzącą negocjacje układu międzynarodowego obowiązek czynienia tego w konsultacji ze specjalnymi komitetami wyznaczonymi przez Radę i w ramach jej wskazówek, jeżeli takie zostały w ogóle sformułowane. Zgodnie z treścią art. 300 ust. 1 (przedostatnie zdanie) funkcją wspomnianych komitetów ma być wspieranie Komisji w prowadzonych przez nią negocjacjach. Mamy więc tu do czynienia z sytuacją analogiczną do wszelkich procedur komitołogicznych, w których formalną funkcją komitetów tworzonych przez Radę jest wspieranie Komisji korzystającej z kompetencji delegowanych w korzystaniu z nich. Faktycznie analogie idą dalej – podobnie bowiem jak w klasycznych procedurach komitołogicznych – funkcją komitetów jest także kontrola korzystania przez Komisję z jej uprawnień i równoważenie wyraźnie wspólnotowego interesu, który ona reprezentuje przez interesy krajów członkowskich, które mają być wyrażane w komitetach3.

Inną równie ważną i interesującą kwestią jest to, że Rada zawiera umowy międzynarodowe po konsultacji z Parlamentem Europejskim i to nawet wtedy, gdy w sferze regulacji danej umowy reguły wewnętrzne przyjmowane byłyby z zastosowaniem procedury współdecydowania lub współdziałania. Ta ogólna zasada jest zmodyfikowana jedynie w przypadku umów określonych w art. 133 ust. 3 TWE (tj. umów dotyczących wykonania wspólnej polityki handlowej) oraz umów stowarzyszeniowych (art. 310), umów tworzących „specyficzne ramy instytucjonalne poprzez organizację procedur współpracy”, umów mających znaczne skutki budżetowe dla Wspólnoty oraz implikujących zmianę jakiegokolwiek aktu przyjętego w procedurze kodecyzyjnej. W odniesieniu do pierwszego z wymienionych przypadków wymogu konsultacji z Parlamentem Europejskim nie ma. W pozostałych zaś przypadkach umowy międzynarodowe zawierane są po uzyskaniu zgody Parlamentu. W każdym razie, gdyby skutkiem zawartej umowy miała być modyfikacja TWE, wymogiem jest natomiast uprzednie zwołanie konferencji międzyrządowej w trybie art. 48 Traktatu o Unii Europejskiej. Tak samo art. 48 TUE ma zastosowanie wtedy, gdy Parlament Europejski, Rada, Komisja lub któreś z państw członkowskich UE uzyska, na swój wniosek, opinię Trybunału Sprawiedliwości o niezgodności danej umowy z acąuis.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>