Artykuł 111 TWE – dalszy opis

Ważnym wyznacznikiem pozycji Rady – tak jak jest ona ukształtowana w art. 111 TWE – jest procedura mająca zastosowanie przy korzystaniu przez ten organ z prerogatyw określonych w tym przepisie. Przede wszystkim należy zauważyć, że wspomniany przepis zawiera normę wyłączającą zastosowanie art. 300 TWE w odniesieniu do działań Wspólnoty podejmowanych na podstawie art. 111 ust. 1 oraz 3. W miejsce ogólnej procedury określonej w art. 300, Traktat przewiduje zastosowania procedur szczególnych:

– a) w przypadku art. 111 ust. 1, zdanie pierwsze – procedury, w której Rada zawiera traktat międzynarodowy w wyniku jednomyślnego głosowania, na podstawie zalecenia Europejskiego Banku Centralnego lub Komisji (ale wtedy i po konsultacji z EBC), przy zachowaniu zgodności wszystkich tych aktów z celem stabilizacji cenowej (tj. podstawowym wymogiem art. 105 TWE), po konsultacji z Parlamentem,

– b) w przypadku art. 111 ust. 1, zdanie drugie – procedury polegającej na tym, że Rada podejmuje decyzję kwalifikowaną większością głosów na podstawie zalecenia EBC lub Komisji (ale wtedy po konsultacji z EBC), również przy zachowaniu zgodności tych aktów z celem stabilizacji cenowej procedura ta wymaga ponadto, by przewodniczący Rady poinformował o podjętych decyzjach Parlament,

– c) w przypadku art. 111 ust. 3 – procedury polegającej na tym, że Rada działa kwalifikowaną większością głosów na podstawie zalecenia Komisji oraz po konsultacji z Europejskim Bankiem Centralnym procedura ta ma zapewnić sformułowanie jednolitego stanowiska w negocjacjach na forum międzynarodowym, toteż traktaty zawarte w sytuacji, gdy miałaby ona zastosowanie są ex lege wiążące dla wszystkich organów Wspólnoty, Europejskiego Banku Centralnego i państw członkowskich procedura ta może stanowić uzupełnienie procedury określonej w art. 111 ust. 1 zdanie pierwsze7,

– d) w przypadku art. 111 ust. 4 – procedury polegającej na tym, że w odniesieniu do decyzji dotyczącej stanowiska Wspólnoty, Rada działa kwalifikowaną większością głosów na podstawie wniosku Komisji i po konsultacji z EBC, natomiast jednomyślnie, gdy idzie o decyzje dotyczące wyznaczenia reprezentacji do negocjacji i podpisania traktatu procedura ta jest także uzupełnieniem postępowania określonego w art. 111 ust. 1 zdanie pierwsze.

Podstawowy skutek braku zastosowania art. 300 TWE z Maastricht w przy zawieraniu umów międzynarodowych określonych w art. 111 ust. 1 oraz w sytuacji określonej w art. 111 ust. 4 polega przede wszystkim na swoistym uproszczeniu postępowania, na ograniczeniu roli Komisji oraz na nadaniu wyraźnych uprawnień konsultacyjnych Europejskiemu Bankowi Centralnemu.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>