Daily Archives 09/15/2015

Spotkanie Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych

Por. P Luif, EU cohesion in the General Assembly, ISS Occasional Paper nr 49, Paryż 2003. stawę dla podejmowania działań przez kraje członkowskie Unii. Oznacza to, że plan działania przedstawiony we wrześniu 2003 r, stał się wiążący wyłącznie dla służb Komisji. Uwidacznia się tu niezwykle istotna, chociaż pomijana w opracowaniach poświęconych relacjom międzyinstytucjonal- nym, charakterystyczna cecha procedowania na forum organów unijnych. W związku z przyjęciem częściowo innego podejścia do tematu, niż uczyniła to Komisja, Rada (czyli państwa członkowskie) czuje się związana terminarzem realizacji komunikatu w postaci tego, który zaproponowała unijna egzekutywa, jedynie w bardzo ogólnym zakresie. Tym samym propozycja Komisji w znacznej mierze traci na swym pierwotnym znaczeniu, a założenia zawarte w niej będą wykonywane na poziomie państw członkowskich bez niezbędnego elementu koordynacyjnego, jakim jest właśnie wiążący strony harmonogram implementacyjny. Wreszcie za opóźnieniem lub brakiem realizacji programu nie stoją żadne sankcje prawne, ani nawet konsekwencje natury organizacyjnej.

więcej ->

Umowa o dialogu politycznym i współpracy z 2003 r. – ciąg dalszy

Bardzo zbliżony do umowy ze Wspólnotą Andyjską jest też zakres dialogu politycznego i współpracy. Identycznie sformułowane są zasady współdziałania stron: poszanowanie zasad demokratycznych i podstawowych praw człowieka oraz zasady rządów prawa jako elementu istotnego umowy (z możliwością podjęcia właściwych środków w razie uchybienia), popieranie zrównoważonego rozwoju i przyczynianie się do osiągnięcia Milenijnych Celów Rozwoju, przywiązanie do zasad dobrego rządzenia i zwalczania korupcji (art. 1). Również cele umowy’ brzmią bardzo podobnie. Konkretyzacji ulega jednak tworzenie warunków do negocjowania umowy stowarzyszeniowej, które ustalono na koniec 2004 r.

więcej ->