Monthly Archives Maj 2015

Porozumienie między Wipblnoiami Europejskimi a Rządem USA cz. II

Trybunał tym razem nie podzielił zastrzeżeń Francji, uznając po pierwsze, że Komisja została upoważniona przez Radę do prowadzenia uzgodnień ze stroną amerykańską w zakresie objętym Wytycznymi, i po drugie – że nie są one umową międzynarodową, gdyż nie mają charakteru wiążącego, co jasno wynika z samej ich treści.

więcej ->

Relacje między Unią Europejską a USA przed Trybunałem Sprawiedliwości cz. II

Francja zakwestionowała kompetencję Komisji Europejskiej do zawarcia wiążącej międzynarodowo umowy, prawo takie jest bowiem przynależne Radzie „z zastrzeżeniem uprawnień przyznanych Komisji w tej dziedzinie”, zgodnie z d. art...

więcej ->

Ewolucja relacji Unia Europejska1 – USA cz. II

Na szczycie w grudniu 1995 r. przyjęto Nową Transatlantycką Agendę (NTA – New Transatlantic Agenda), której towarzyszył wspólny plan działania UE-USA (Joint EU-US Action Plan)4. Plan wyszczególnia działania, których wolę przedsięwzięcia w przyszłości obie strony deklarują, począwszy od wspierania politycznych i gospodarczych reform na Ukrainie, poprzez zwalczanie AIDS, eliminowanie barier handlowych we wzajemnych relacjach, po promowanie współpracy między szkołami i uniwersytetami. Spośród zagadnień gospodarczych plan działania kładł nacisk przede wszystkim na konieczność efektywnego realizowania międzynarodowych zobowiązań podejmowanych w ramach porozumień WTOATRIPS, i objęcie procesem uzgodnień także nowych zagadnień – ochrony środowiska, konkurencji, prawa pracy.

więcej ->

Azja, Australia i Oceania

Najbardziej opornie integracja państw postępuje w Azji. Z pewnością jedną z podstawowych przyczyn tego faktu są poważne rozbieżności ideologiczne, kulturowe i gospodarcze między państwami azjatyckimi. W konsekwencji nie doszło tam do stworzenia organizacji ogólnoazjatyc- kiej. Natomiast w niektórych regionach można zauważyć proces tworzenia więzów integracyjnych. W pierwszym rzędzie dotyczy to Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej (ASEAN), powstałego na mocy umowy z Bangkoku z 1967 r.38 Organizacja ta, utworzona jako organizacja klasycznej współpracy, od 1976 r. zaczęła ulegać zmianom (Deklaracja Bali Concord I). Ustanowiono wówczas Sekretariat i podpisano traktat o przyjaźni i współpracy. Od 1978 r. zaczęto ustanawiać system preferencji handlowych między państwami-stronami (APTA). W 1992 r. członkowie ASEAN postanowili utworzyć strefę wolnego handlu (AFTA). Ponadto przyjęto porozumienia ramowe dotyczące usług i inwestycji. Przełomowym zdarzeniem w działaniu ASEAN-u było przyjęcie w 2003 r. tzw. Deklaracji ASEAN CONCORD II (BALI CONCORD II), która określiła konkrety wizji rozwojowej organizacji do 2020 r. Wizja ta obejmuje utworzenie trzech wspólnot w ramach ASEAN-u: Wspólnoty Bezpieczeństwa, Wspólnoty Gospodarczej i Wspólnoty Społeczno-Kulturalnej. Wspólnota Bezpieczeństwa ma obejmować zwłaszcza współpracę polityczną i wojskową, lecz nie ma opierać się na wspólnej polityce zagranicznej i bezpieczeństwa. W jej zakresie mają być również sprawy związane ze zwalczaniem terroryzmu, nielegalnego handlu narkotykami i ludźmi oraz inną przestępczością trans- graniczną. Przypomina zatem Europejską Współpracę Polityczną. Bardziej pogłębiona miałaby być współpraca gospodarcza, ogarniająca dotychczas ukształtowane mechanizmy, lecz zbudowana na zasadzie rynku jednolitego. Wspólnota Społeczno-Kulturalna miałaby obejmować z kolei sprawy edukacji, szkolenia, rozwoju naukowego i technologicznego, tworzenia miejsc pracy i ochrony socjalnej, ochrony zdrowia, młodzieży, dziedzictwa kulturalnego. Na marginesie można zauważyć, że ASEAN nawiązało dialog rozwinięty w stosunki traktatowe w szczególności z Chinami, Japonią, Indiami (porozumienia ramowe o całościowej współpracy gospodarczej z lat 2002 i 2003) i Koreą Południową (ASEAN oraz Chiny, Japonia i Korea tworzą ugrupowanie ASEAN+ 3) oraz z Australią i Nową Zelandią (w ostatnim przypadku ma to doprowadzić do zawarcia umowy o powstaniu strefy wolnego handlu)39.

więcej ->

Harmonizacja różnych interpretacji praw człowieka w odmiennych cywilizacjach 2

W Azji, struktury rodowe położyły mocny akcent na „sprawach wewnętrznych”. To kształtowało chociażby kulturę pokoju, koncentrującą się na życiu ludzkim...

więcej ->

Rewitalizacja Zgromadzenia Ogólnego

Gdy 30.1.2004 r. K. Annan odwiedził w Brukseli unijne instytucje, w jego rozmowach z politykami europejskimi często pojawiały się hasła „naturalnego” i „logicznego” partnerstwa między ONZ i UE, a także posiadania wspólnych priorytetów na przyszłość. Wtórowali mu partnerzy z Parlamentu, Rady i Komisji. Ale poza podobną retoryką, wskazywaniem potrzeb oraz priorytetów, z wizyty tej niewiele można wyciągnąć obecnie konkretów. Do chwili obecnej nie zmieniono składu grup regionalnych w ONZ, chociaż rozszerzenie Unii nastąpiło przecież z 1.5.2004 r.54, na forum Organizacji wciąż można usłyszeć wypowiedzi wysokich przedstawicieli UE wywodzących się z różnych organów unijnych55, wreszcie coraz częściej pojawiają się głosy, iż podejście zaproponowane przez Komisję Europejską jest w zasadzie realizowane, bo „jakaś” współpraca przecież trwa. Wydaje się, że to, co jest teraz najważniejsze, to uzależnienie dalszej debaty

więcej ->

Sprawy przeciwko Unii Europejskiej – kontynuacja

Z kolei sprawa hormonów73 wynikała z obowiązującego we Wspólnocie zakazu wprowadzania do obrotu mięsa i produktów mięsnych, do produkcji których stosowano hormony wzrostu74. Zainicjowana w 1996 r. przez USA sprawa (podobną skargę wniosła odrębnie Kanada75) doprowadziła do przyjęcia w 1998 r. przez DSB raportu potwierdzającego zasadność zarzutów wobec regulacji wspólnotowej. Nieco później DSB upoważnił Stany Zjednoczone do wycofania koncesji wobec Wspólnoty. Spór nie jest jeszcze rozstrzygnięty, gdyż wprowadzone przez Wspólnotę modyfikacje do dyrektywy 96/22/WE76, które – jej zdaniem – czynią zadość międzynarodowym zobowiązaniom, nie zostały uznane ani przez Stany Zjednoczone, ani przez Kanadę za satysfakcjonujące.

więcej ->

Stosunki chińsko-rosyjskie

Stosunki chińsko-rosyjskie uległy zdecydowanej poprawie po wizycie Jelcyna w Chinach, jaka odbyła się w 1992 r. We wspólnej deklaracji stwierdzono, że Chiny i Rosja będą dążyć do hegemonii w regionie Azji i Pacyfiku. Podczas tej wizyty zawarto również wiele porozumień o współpracy gospodarczej, naukowo-technicznej i kulturalnej. Podczas pobytu w Pekinie ministra Primakowa w 1996 r. uzgodniono przystąpienie do rozwiązywania problemów granicznych oraz pozytywnie oceniono postęp w negocjacjach dotyczących wojsk w pasie granicznym. Ibidem, s, 562-565.

więcej ->

Stany Zjednoczone w żargonie wspólnotowym

W żargonie wspólnotowym Stany Zjednoczone, obok Kanady, Australii, Nowej Zelandii, Japonii i Korei Południowej, są określane jako „kraj partnerski”95. Jednak obok manifestowania przyjaznych stosunków łączących Unię Europejską i Stany Zjednoczone jako podmiotów partnerskich, dostrzec można konkurowanie między nimi w zabiegach o ściślejsze kontakty z państwami trzeciego świata lub słabiej rozwiniętymi i objęcie ich swymi wpływami. Wiąże się to niewątpliwie ze zjawiskiem globalizacji, kształtowaniem się świata o kilku centrach gospodarczych i próbą określenia miejsca Europy w tym świecie. Tym też można wytłumaczyć brak ramowej, horyzontalnej umowy między Unią i Stanami Zjednoczonymi, jak i niepowodzenia w realizacji koncepcji tworzenia transatlantyckiej strefy wolnego handlu.

więcej ->

Wspólnota Europejska a WTO – dalszy opis

Jak wspomniano, Wspólnota nie była formalnie członkiem GATT. Dopiero więc interwencja Trybunału Sprawiedliwości wyjaśniła sprawę mocy wiążącej jego postanowień wobec samej WE w świetle art. 307 TWE, który przewiduje m.in., że:

więcej ->

Traktaty międzyregionalne Unii Europejskiej

Traktaty międzyregionalne Unii Europejskiej są zróżnicowane pod względem przedmiotowym. Umowy o współpracy koncentrują się na trzech materiach: współpracy gospodarczej, handlowej i rozwojowej. Umowy ramowe wykraczają poza dziedziny czysto gospodarcze. Niektóre z nich zostają uzupełnione deklaracjami o dialogu politycznym (Grupa Andyjska, Mercosur). Wszechstronny charakter uzyskują umowy o dia logu politycznym i współpracy. Jednak dopiero umowy stowarzyszeniowe, które wciąż stanowią perspektywę rozwoju stosunków wzajemnych, pozwalają na swobodną wymianę handlową przy jednoczesnym poszanowaniu zasady przestrzegania demokracji, praw człowieka i rządów prawa. Wszystkie uwzględniają fakt, że stroną umowy są organizacje integracyjne państw rozwijających się.

więcej ->

Rozszerzenie Unii Europejskiej na Wschód

Deklaracja Brukselska w sprawie współpracy przemysłowej przyjęta przez uczestników euro-Sródziemnomorshiej konferencji, Bruksela 20-21.5.1996 r. Wnioski z Drugiej turo-śródziemnomorskiej Konferencji Ministrów Przemyślu, Klagenfurt 4.10.1998 r. Wnioski z Trzeciej Euro-śródziemnomorskiej Konferencji Ministrów Przemysłu, Limassol 22.6.2000 r. ne72, energia73 i transport. Partnerstwo socjalne i kulturowe rozwinęło się w takich dziedzinach jak kultura74, zdrowie75, sektor audiowizualny76, euro- śródziemnomorskie działania dla młodzieży77.

więcej ->

Efektywny multilateralizm: próba oceny unijnej koncepcji

Przede wszystkim należy podkreślić, że wkład Komisji Europejskiej do dyskusji nad relacjami UE-ONZ zasługuje na wysoką ocenę, chociaż inicjatywa w tym zakresie wydaje się być nieco spóźniona50. Przedstawione w komunikacie propozycje idą w dobrym kierunku, i chociaż z pewnością można je uzupełnić o postulaty, które pojawiły się w dokumentach Parlamentu i Rady, to – traktując je łącznie – stanowią one stosunkowo przejrzystą koncepcję Unii Europejskiej w odniesieniu do realizacji polityki efektywnego multilateralizmu w stosunkach z Organizacją Narodów Zjednoczonych. Problemem jest jednak rzeczywistość polityczna, w której znajduje się także Unia. Okazuje się, że od poszczególnych organów UE nie można „wyegzekwować” konkretnego, pojedynczego i wiążącego harmonogramu prac wdrożeniowych, a blokującym pełne zaakceptowanie planu działania Komisji były właśnie państwa członkowskie UE spotykające się w ramach Rady.

więcej ->

Formalne spotkania Panelu

M. Banks, Kofi Watch w: „European Voice”, 5-11.2.2004 r., s. 20. Nota bene K. Annan towarzyszył poprzedniemu Sekretarzowi Generalnemu ONZ, Boutrosowi Gha- lemu w wizycie w Brukseli, gdy ten odbierał 15.11.1995 r. Medal przyznany mu przez Parlament Europejski (Presse Release SG/I/1999).

więcej ->

Unia Europejska-Autonomia Palestyńska

Euro-śródsjemnomorska umowa ustanawiająca stowarzyszenie między Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z jednej strony a Królestwem Maroka z drugiej, OJ. 2000, L 70, s. 2. postanowienia dotyczące migracji i spraw społecznych. Unia Europejska realizuje spójną politykę imigracyjną w stosunku do Maroka. Obejmuje ona takie obszary, jak legalna migracja, integracja Marokańczyków legalnie zamieszkujących w Unii Europejskiej, równe traktowanie, ponowne łączenie rodzin oraz harmonizacja systemów ubezpieczeń społecznych53. W czasie trzeciego spotkania Rady Stowarzyszenia UE-Maroko w lutym 2003 r. zadecydowano o wzmocnieniu współpracy bilateralnej oraz o powołaniu sześciu strategicznych podkomitetów zajmujących się następującymi dziedzinami: rynek wewnętrzny, przemysł, handel i usługi, transport, środowisko i energia, badania i postęp, rolnictwo i rybołówstwo, a także wymiar sprawiedliwości i bezpieczeństwo. Nowo powołane komitety będą składały sprawozdania Komitetowi Stowarzyszenia i będą uzupełniały pracę innych komitetów powołanych mocą Umowy Stowarzyszeniowej54.

więcej ->